Archief voor Auteur: admin

Welke van de 4 stress types ben jij?



Bij stress krijg je vaak het advies om minder te doen. Maar dit werkt niet altijd. Sterker nog, soms moet je meer doen. Bijvoorbeeld sporten. Maar dit advies werkt bij anderen juist weer averechts. Dan kun je er juist weer vermoeider door worden en meer stress van krijgen. Ingewikkeld? Of helemaal niet. Het heeft allemaal te maken met welke van de 4 stress types jij bent.

Bij stress ben je in staat om te vechten of te vluchten. In rust ben je in staat om voeding op te nemen en te herstellen (je darmen gaan o.a. weer goed werken). Tevens scheidt je méér of mínder hormonen uit (afhankelijk van je stresstype) uit je bijnieren.

Als jouw stress voorkeurssysteem overactief is dan leidt dit tot opgejaagdheid, niet kunnen ontspannen en rusteloosheid. Is jouw stress voorkeurssysteem onderactief dan heb je je juist het gevoel heel lusteloos te zijn, altijd te kunnen slapen en kan er sprake zijn van gewichtstoename. Is dit na een tijdje weer anders, dan ben je in staat om te herstellen. Blijft dit echter zo; je kunt bijv. moeilijk slapen of altijd en overal wel slapen, dan kan dit voorkeurssysteem overbelast zijn.

Bij de ene persoon produceert je bijnier extra hormonen onder invloed van stress en bij de andere persoon juist minder!

Uit medisch, neurobiologisch en psychologisch onderzoek komt naar voren dat dit te maken heeft met de reactie van je lichaam op een stress signaal. Bij de ene persoon gaat je bijnier extra hormonen produceren en bij de andere juist minder. Het gedrag dat hieruit volgt is dat de ene persoon een extra tandje bij zet en de andere persoon elke mogelijke stressbron vermijdt.

Jouw voorkeurs stress systeem hebben onderzoekers verdeeld in 4 stress types:

  1. Het Turbo type
  2. Het Crash type
  3. Het Hooggevoelig type
  4. Het Bore-out type

Het turbotype zet altijd een tandje extra bij bij stress. Hij of zij heeft veel behoefte aan prikkels en afwisseling. Je hebt veel meer de neiging méér te doen dan minder. Het crash type functioneert altijd maximaal en heeft de neiging zichzelf weg te cijferen en lichamelijke klachten te negeren. Je kunt in principe prima tegen een hoge werkdruk, totdat het in 1 keer niet meer kan. Het hooggevoelig type kan niet goed tegen teveel prikkels en veranderingen. Je hebt regelmatig last van pijn en ontstekingen. Het bore out type vermijdt stress en doet liever te weinig dan teveel. Je hebt het gevoel dat het leven gebeurd zonder er zelf invloed op te hebben.

Dit is natuurlijk allemaal heel stereotype en iedereen zal zich in meer of mindere mate in 1 van deze types herkennen. Ook kan jouw voorkeurstype veranderen en verschilt het per situatie. Wat hier wél handig aan is, is dat als je je sterk in 1 van deze types herkent, dat je dan ook de bijbehorende juiste maatregelen kunt nemen.

Weten hoe jij reageert op stress geeft inzicht in de maatregelen die je kunt nemen om een teveel aan stress te voorkomen

Zo kun je als turbo type het beste minder doen en minimaal een uur per dag iets doen wat je leuk vindt, zonder dat daar een prestatiedruk achter zit. Je zou voor de ontspanning kunnen focussen op meditatie, ademoefeningen en/of hardlopen.

Als crash type is het heel belangrijk inzicht te krijgen in wat je leuk vindt. Dus maak voor jezelf een grote lijst met minimaal 25 dingen erop die je energie geven en die je leuk vindt. En dit ga je dan elke dag minimaal een uur doen! Het is belangrijk lief te zijn voor jezelf en voor de ontspanning ga je juist níet sporten. Dus niet hardlopen, nee komt juist weer meer in contact met je gevoel. Door bijvoorbeeld een massage of totale lichaamsbehandeling.

Als hooggevoelig type is het belangrijk om ook aan meditatie te doen. En om prikkels in goede banen te leiden door bijvoorbeeld meer thuis te werken of minder lange dagen te maken. Regelmatige pauzes inplannen en als ontspanning bijvoorbeeld grondoefeningen te doen: zoals te focussen op je zitoppervlak of als je staat met je voeten de grond heel bewust te voelen.

En als laatste is het voor een bore out type belangrijk om in kleine stapjes aan meer activiteiten te gaan doen. Dus elke dag een klein beetje meer bewegen bijvoorbeeld en jezelf belonen voor deze stap. Ook is het belangrijk dat je bij elk ding dat je doet echt tegen jezelf zegt: ik kies hiervoor, want ik heb altijd de keuze om te stoppen. Zo heb je veel meer het gevoel de regie te hebben. Visualisatiemeditaties werken heel goed, om voor jezelf de perfecte dag of week te verbeelden, zodat je het vertrouwen krijgt dat dit lukt.

Heel veel succes!

Stress is een herinnering voor je onbewuste brein



Je lichaam en onbewuste brein onthoudt precies datgene wat jouw stress heeft veroorzaakt. Daarom kan het bijvoorbeeld zomaar het geval zijn dat je al hartkloppingen krijgt als je alleen maar een hond hoort blaffen. Puur omdat je misschien ooit door een hond bent gebeten of achterna gezeten. En zo is dat met veel meer dingen. Hoe zit dat dan precies en wat kun je eraan doen?

Als er iets gebeurt dat stress veroorzaakt dan komt in een flits van een seconde het sympathisch zenuwstelsel in actie
Dit zenuwstelsel activeert een gebied in je hersenen (de Amygdala) welke ervoor zorgt dat je lichaam onmiddellijk adrenaline, noradrenaline, serotonine en dopamine vrijmaakt uit je bijniermerg.

Nou blijkt het zo te zijn dat ditzelfde gebied (je Amygdala) ook verantwoordelijk is voor het opslaan van herinneren. Dus ook dat specifieke moment dat jou stress bezorgt, wordt onmiddellijk in je lichaam opgeslagen. En dit alles gebeurt volledig onbewust. Er is een gebeurtenis. Dit veroorzaakt een stress signaal en dit specifieke ding wat de oorzaak was van de stress wordt opgeslagen als een geheugenspoor. Zonder dat jij dit beseft.

Gebeurtenis –> Stress signaal –> Geheugenspoor in je brein

Dit is heel belangrijke informatie, want je onbewuste brein zorgt ervoor dat er de volgende keer bij een zelfde soort gebeurtenis, meteen deze opgeslagen herinnering weer ophaalt. Het gevolg is dat je de stresssignalen ervaart, zonder dat er percé gevaar hoeft te zijn. Daarom kan je dus bij het horen van hondengeblaf hartkloppingen krijgen, zweten, rood aanlopen of kan je onmiddellijk verkrampen. Dit doe je niet eens bewust, maar dit is puur het gevolg van een gebeurtenis die ooit is gebeurt.

Nou kun je dit via meditatie en NLP (of een combinatie) heel goed oplossen. Wat je kan doen is ten eerste opmerken wat jou stress veroorzaakt. Stel je merkt dat je verkrampt bij het binnenlopen bij een vergadering. Ga dan in gedachten naar het moment vlak vóór dat je verkrampt en stel jezelf de ideale situatie voor. Dus dat je volledig ontspannen bent en dat alles perfect verloopt zoals jij dat zou willen. En wat hierbij belangrijk is is dat je het ook echt vóelt. Dus dat je ook echt gelooft dat het gebeurt.

Wat je doet is je lichaam en brein een nieuw geheugenspoor geven. Je hersenen maken namelijk geen onderscheid tussen wat er écht daadwerkelijk gebeurd of wat jij je verbeeldt. Train deze visualisatie techniek elke dag een paar minuutjes en merk op hoe je lichaam hierop reageert. En ook hoe jouw dag hierdoor in positieve zin verandert! Je hoeft bijvoorbeeld nooit meer op te zien tegen een vergadering of het zien van een hond.

Heel veel succes!

Wetenschap is nooit volledig



Ik ben opgegroeid als iemand die altijd veel en hard aan het werk is. Altijd maar doorgaan en vooral veel uren maken. Niet zeuren maar doorgaan. Zoals een echte Achterhoeker betaamt. Maar een aantal jaren geleden was ik daar klaar mee. Ik kwam een tijd thuis te zitten en besloot ter plekke dit nooit meer. Mijn leven is niet alleen waardevol omdat ik werk en hoeveel ik werk.

Achteraf gezien was het feit dat ik thuis kwam te zitten mijn grootste succes. Toen kwam mijn grootste inzicht dat ik niet meer mee wilde draaien met hoe regels van buitenaf werden opgelegd. Van nu af aan zou ik alleen datgene doen wat bij mij past. Vanuit mijn eigen visie en dus ook werkuren maken die bij mij passen. Werken en leven op mijn eigen voorwaarden. Dat was de start van Praktijk Livencare.

Ik geloof dat ik heel goed mensen kan helpen die ook geloven dat lichaam en geest onomstotelijk met elkaar verbonden zijn. Dat er meer is dan we ons maar enigszins voor kunnen voorstellen. En dat de medische wereld en de wetenschap nooit volledig is. Je kunt niet iets zeker weten en er is zeker niet zoiets als een definitieve meetbare waarheid. Het is niet voor niks dat veel onderzoeken na een aantal jaren weer achterhaalt zijn of niet kloppen. Het enige wat we kunnen doen is handelen met ons beste kunnen, wat we op dat moment weten en vooral met de beste intenties. Maar tegelijkertijd ook in het achterhoofd houden dat er altijd nog mogelijkheden zijn die niet ontdekt of verkent zijn.

Ik geloof erin dat we weer veel meer naar een maatschappij toe moeten gaan van vertrouwen. Dat het afgelopen moet zijn met protocollen en regels van buitenaf die met regels bepalen wat een goede kwaliteit van behandelen zou zijn. Omdat het wetenschappelijk bewezen zou zijn? Naar mijn mening filtert alles zich vanzelf uit. Als jij je geholpen voelt ga je naar iemand terug en anders niet.

Met mijn praktijk en mijn behandeling geef ik uiting aan een preventieve behandelstijl. Aan een totale lichaamscheck, om zo erge klachten vóór te zijn. Soms kun je niet anders dan medicatie gebruiken. Natuurlijk zouden we dat allemaal niet willen. Er is niemand voorstander van zoveel mogelijk medicatie slikken. Soms kan het simpelweg niet anders. En dat heb je niet (altijd) in de hand. Soms is het kwestie van pech hebben en dan is het fijn dat we met de medische kennis van nu daarna kunnen handelen.

Maar er is nog een hele slag te behalen in het traject ervoor! Bijvoorbeeld dat we met z’n allen ‘minder werken’ in het Achterhoekse jargon zouden kunnen krijgen. Dat we aan elkaar gaan vragen: ‘hoeveel uur hoef jij niks te doen per week?’ In plaats van hoeveel uur werk jij? En dat we dát gaan waarderen. Want juist de werkdruk, de individuele en maatschappelijke overtuigingen, het gevoel hoe we zélf kunnen bijdragen aan een fijn eigen leven. Dát soort dingen zijn óók de basis voor het wel of niet ontkiemen van ziektes. Lange tijd druk ervaren. Niet kunnen ontspannen. Lange tijd achter elkaar zitten, terwijl wij gebouwd zijn als mensen om te bewegen.

Ik hoop daarin bij te dragen met mijn praktijk. Om je weer te laten geloven in je eigen lijf. Dat je daarin kan vertrouwen. Dat je je weer ontspannen voelt. Dat je weer soepel kunt bewegen. Dat ik je help met weer een goede basis leggen. Zodat je vanuit die basis weer ontspannen de dag in kunt gaan. Dat je weer veel meer het gevoel hebt het heft in eigen handen te kunnen nemen. Juist omdát je je goed voelt. Dat is de bijdrage die ik wil meegeven. Als je je slecht voelt dan kun je niks hebben. Maar stel je eens voor wat jij allemaal kunt doen als je je goed voelt.

Ik geloof heel erg in de eigen kracht. Dat je zelf veel meer kunt bereiken dan je nu wellicht voor mogelijk houdt. En ik geloof dat je we elkaar daarin kunnen helpen. En dat je daarin op de eerste plaats de keus maakt om echt goed voor jezelf te zorgen.

Niet uit je hoofd, maar erin



Wat een mens anders maakt dan een dier is het vermogen om te plannen en te evalueren. Ofwel, om na te kunnen denken over alles wat er in een lang ver verleden gebeurd is of om te beredeneren hoe je wilt dat de toekomst eruit ziet en hoe je daar komt. Het is dus niet raar als je vaak bezig bent met dit soort dingen. Je kan dat gewoon. En dat maakt je gelijk onderscheidend t.o.v. dieren.

Dit vermogen kunnen wij door onze hersenschors. Dit is ons buitenste deel van de hersenen. Daar vinden al die redenaties plaats. Al dat denken over hoe je het anders had kunnen doen. Of al dat denken over hoe je wilt dat de toekomst eruit ziet. En in feite is dat geweldig. Het is ongelofelijk dat we kunnen leren van het verleden en kunnen helpen om onze toekomst te creëren. Wij als mens zijn in staat om dingen te bereiken dat we ons nu nog niet eens voor mogelijk kunnen houden! Om van niets iets te maken. Daarover in een ander blog meer.

Wij als mens zijn in staat dingen te bereiken, dat we ons nu nog niet eens voor mogelijk kunnen houden!

Het is namelijk fantastisch tot je er last van hebt. Dat al het beredeneer over het verleden of toekomst de overhand krijgt. Dat je niks anders meer kunt dan denken aan alles wat er is gebeurd of zou moeten gebeuren (al die TO DO lijstjes; zie het blog: ‘Aan de slag, nu!’). Op dat moment kan het verdomd lastig zijn om die hersenschors te hebben en zou je willen dat je die even af kunt zetten. En dan heb ik wat bijzonders voor je… dit kun je doen!

Welkom in de wereld van meditatie. Wat naar mijn mening meditatie zo verrijkend maakt is dat je de mogelijkheid hebt om onder die hersenschors door te gaan. Om daar aan voorbij te gaan. Dan kom je namelijk bij een veel dieper en ouder deel van je hersenen; namelijk het limbische brein. Dit brein kan niet denken. Dit kan alleen voelen. En ik geloof ontzettend dat we daar behoefte aan hebben.

Het limbische brein kan niet denken, alleen voelen

Ik geloof dat wij als mens in onze drukke cognitieve maatschappij het keihard nodig om niet te denken, maar  te voelen. Dus om voorbij die hersenschors te gaan en weer in aanraking te komen met diepere gedeelte. Dat oergedeelte dat elk mens en dier heeft. Daar geloof ik in. Omdat zowel mens als dier behoefte heeft aan dat gevoel. Dat je niet in woorden kan uitdrukken, maar alleen kunt ervaren. En precies dáár kan meditatie bij helpen. Om weer even te leren hoe dat moet. Niet hoe je uit je hoofd gaat, nee hoe je juist dieper erin gaat, bij je gevoel.

Liefs Nicole

p.s. in mijn praktijk kun je wekelijks meedoen met meditatie. Je kunt hierover meer lezen op: Meditatie in Lichtenvoorde.

Aan de slag, nu!



Ik zit eindelijk rustig op de bank en gelijk denk ik aan alle ‘dingetjes’ die ‘nog even’ moeten gebeuren. Dat gesprek dat ik moet inplannen, de mail die ik vergeten ben te checken, de boodschappen die ik moet halen voor het etentje van morgen en oja het huis dat ik daarom nog ‘even vlug’ moet schoonmaken. Waarom zit ik hier eigenlijk nog? Ik moet aan de slag!

En terwijl ik bezig ben alle dingen uit te voeren, ontstaat er heel sneaky een nieuwe TO DO lijst’. Ik zie dat ik de gordijnen nog steeds lelijk vind. En ik herinner me dat ik extra sleutels moet bijmaken. Het gaat me niet gebeuren dat er wéér een ruitje ingetikt moet worden.

En voor ik het door had is de oude lijst aangevuld met nieuwe karweitjes en klusjes. Het is nooit af! En ik werd er geïrriteerd door. Want ik kwam maar nooit bij dat moment dat alles goed is. Dat alles relaxt en ontspannen is en dat ik niks hoefde te doen. In plaats van dat ik ontspannen werd van het doen. Werd ik er onrustig van.

In plaats van dat ik ontspannen werd van het doen, werd ik er onrustig van

Tot ik besefte, ik ben alleen maar met externe dingen bezig. Alleen maar met alledaagse rompslomp dat m’n aandacht vraagt. Ik ben alleen maar aan het denken van alles wat ik nog moet. Hoe ga ik hier aan voorbij? Hoe ga ik er voor zorgen dat ik ontspannen kan zitten, ongeacht de eisen die ik stel aan dingen die moeten gebeuren. En toen kreeg ik een inzicht. Wat als ik gewoon stop met denken? En daar vertel ik je alles over in het volgende blog: ‘Niet uit je hoofd maar erin’.

Liefs Nicole

P.s. herken je dat? Al die lijstjes die je nog even wilt doen?